Εκτύπωση αυτής της σελίδας
09
Μαϊ

Η λογοθεραπεία στην αποκατάσταση

Γράφει  ο Παπαχρήστου, η Μουστάκα

Η λογοθεραπεία στην αποκατάσταση Μαρία Μουστάκα
Λογοθεραπεύτρια
ΦΙΛΟΚΤΗΤΗΣ
Γεωργία Παπαχρήστου
Λογοθεραπεύτρια,
ΦΙΛΟΚΤΗΤΗΣ

 

Ο λογοθεραπευτής, ως μέλος της διεπιστημονικής ομάδας αποκατάστασης, είναι ο θεραπευτής που ασχολείται με την επικοινωνία και ικανότητα κατάποσης ενός ατόμου μετά από νευρολογική βλάβη, όπως εγκεφαλικό επεισόδιο, κρανιοεγκεφαλική κάκωση, σκλήρυνση κατά πλάκας, Parkinson ή άλλες νευρολογικές παθήσεις.

Με τον όρο επικοινωνία αναφερόμαστε στο πώς μεταδίδεται ένα μήνυμα μεταξύ δύο ατόμων. Η επικοινωνία επιτυγχάνεται μέσω ποικίλων μέσων όπως με την ομιλία, τα νοήματα, τη γραφή, τα νεύματα. Η ικανότητα λειτουργικής επικοινωνίας σχετίζεται άμεσα τόσο με το λόγο, δηλαδή τις έννοιες που αντιλαμβανόμαστε, τη χρήση τους με δομημένο τρόπο-προτάσεις, καθώς και το γνωστικό επίπεδο, δηλαδή ικανότητα προσοχής, μνήμης, αντίληψης, αλλά και με την ομιλία - προφορική έκφραση του λόγου.

Η ικανότητα λειτουργικής επικοινωνίας μετά από βλάβη παρουσιάζει διάφορες δυσκολίες, όπως για παράδειγμα αφασία. Με απλά λόγια, ένα άτομο που υπέστη εγκεφαλικό ή άλλη νευρολογική βλάβη, πιθανό να δυσκολεύεται να κατανοήσει ό,τι ακούει, να θυμάται ή να ακολουθεί πληροφορίες που του δίνονται, να εκφράζει τις ανάγκες και επιθυμίες του. Οι δυσκολίες αυτές ποικίλλουν ως προς το βαθμό σοβαρότητας, καθώς κάποια άτομα μπορούν να επικοινωνούν σε βασικό επίπεδο, ενώ κάποια χάνουν εντελώς αυτή την ικανότητα, τουλάχιστον για κάποιο διάστημα.

Σύμφωνα με τον Αμερικανικό Σύλλογο Λογοθεραπευτών (ASHA) και παρόλο που δεν είναι ευρέως γνωστό, μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο επηρεάζεται η ικανότητα ασφαλούς κατάποσης σε ποσοστό 42-60%. Με απλά λόγια, σχεδόν οι μισοί άνθρωποι που έχουν υποστεί εγκεφαλικό δυσκολεύονται, για κάποιο διάστημα τουλάχιστον, να διαχειριστούν με ασφάλεια την τροφή τους ή και τη λήψη υγρών. Ο βαθμός δυσκολίας ποικίλλει κατά περίπτωση. Σε ήπιες περιπτώσεις απαιτούνται αλλαγές στη σύσταση των τροφών και υγρών, ενώ σε σοβαρές περιπτώσεις κρίνεται αδύνατη η στοματική σίτιση και προτείνονται εναλλακτικοί τρόποι, όπως τοποθέτηση ρινογαστρικού σωλήνα ή γαστροστομίας. Οι προαναφερόμενες δυσκολίες δύνανται να επιφέρουν σημαντική επιβάρυνση στην υγεία του ασθενή, καθώς αν δεν αντιμετωπιστούν κατάλληλα οδηγούν σε λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος (πνευμονία από εισρόφηση).

 

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ.

Στον ιστότοπό μας χρησιμοποιούμε cookies προκειμένου να επιτύχουμε την ομαλή, ασφαλή και αποδοτική λειτουργία του.